Duru görü bugün ya da gelecekteki olayları bilmek becerisidir. Bilimsel düşünce duru görüyü elbette kabul etmez, tahminin rastlantısal olarak gerçekleştiğini düşünür. Buna karşılık iş fiziksel olaylara gelince başka karşılıklar bulur. Çift yarık deneyi bunlardan biridir. Bu deneyde ışık veya parçacıklar komşu iki yarıktan geçtikten sonra, ekran üzerinde aydınlık ve karanlık girişim saçakları oluşturur. Parçacıklar tek tek gönderildiğinde bile ekranda girişim deseni oluşur; bu, parçacığın aynı anda iki yarıktan geçip kendisiyle etkileştiği (dalga) anlamına gelir. Ancak yarıklara bir detektör yerleştirilip parçacığın hangi yarıktan geçtiği “gözlemlendiğinde” girişim deseni kaybolur ve parçacıklar bildiğimiz parçacık (bilye) gibi davranarak iki şerit oluşturur. Bu karmaşık bir konudur, yani deneyin sonucunun gözlemci tarafından değiştirildiğine işaret eder. Deney, kuantum dünyasında ölçüm yapma eyleminin, ölçülen sistemin davranışını fiziksel olarak değiştirdiğini (dalga halinden parçacık haline) kanıtlar.
ERP Paradoksu
Benzer başka bir örnek de Einstein, Podolsky ve Rosen (EPR) Paradoksu’dur. Dolanıklık denen bu durum kuantum mekaniğine özgüdür. Kuantum fiziğine göre iki benzer parçacık birbiriyle eşzamanlıdır. Aynı kaynaktan çıkıp birbirlerinden uzaklaşsalar da parçacıklar ayrı yerlerde birbirinden eşzamanlı olarak etkilenirler. İki elektron parçası ışık yılına yakın uzaklıkta olsa dahi birbirlerini etkileyebilirler. Bu sayede birbirinden ışık yılına yakın bir uzaklıkta olan bir elektron kendi çevresi etrafında sağa dönerken diğer bir elektron parçası sola dönecektir. Dolayısıyla fizikte var olan bir eşzamanlılık halinin düşüncede ya da algıda da yaşanmayacağını söylemek mümkün değildir.
İslam’da duru görü
Medyumluk ya da duru görü yetileri bu nedenle tamamen mesnetsiz olarak bir tarafa itilemez. Bazılarının itikadının güçlü olduğu ve hissedebileceğinden tutun, haber verici rüyalar ya da rüyaya yatmak olarak da karşılık bulur. Bu rüyalar yalnızca temiz kalpli insanlar tarafından görülür. İslam’da “istihareye yatmak” olarak adlandırılan yaklaşım, bir işin hayırlı olup olmadığını anlamak için abdest alıp iki rekat namaz kıldıktan ve dua ettikten sonra uykuya yatarak rüya yoluyla işaret bekleme uygulamasıdır.
Konuyu kaçırılmış bir çocuğun duru görü sahibi biri tarafından bulunması örneğiyle çeşitlendirelim, güvenilir birinci ağız kaynaktan aktarılmıştır. Kaçırılan çocuğun izi bulunamayınca polisin yanı sıra medyumdan yardım istenir ve kişiye ait bir kazak getirilir. Duru görü sahibi konumu bildirir ve olay çözülür. Bu ve benzeri örnekler akıl karıştırıcıdır, ama fizikte bilinen bir fenomenin düşüncede de karşılığı olabileceğini anımsatır.
